Koncepcja rasy

Koncepcja rasy

Nowoczesna koncepcja rasy zwraca uwagę na dziedzictwo genetyczne w celu stworzenia jednolitej populacji o podobnej morfologii, przynajmniej biorąc pod uwagę esencjonalne cechy rasy opisane przez standard lub jej opis. Ta koncepcja ma nie wiele więcej niż sto lat, i większość istniejących dziś ras psów zostało uznanych i przypisano im standard w ciągu ostatnich pięćdziesięciu lat.

Idea stworzenia czegoś w rodzaju rasy przyszła z Anglii i Niemiec i rozprzestrzeniła się na resztę świata, jednakże w Hiszpanii została zaadoptowana stosunkowo późno. Znakomita większość ras hiszpańskich została rozpoznana z uznaniem standardu niedawno, a niektóre z nich zginęły na zawsze. Jeśli miało to miejsce na kontynencie to było to nawet bardziej widoczne na Wyspach Kanaryjskich. „Podenco” (rodzaj psa polującego) i Presa Canario zostały zarejestrowane w latach 1980-tych a majorero (pies pochodzący z Fuerteventury) w latach 1990-tych. Jednakże pomijając oficjalną rejestrację jej koncept zaskakuje na wyspach bardzo powoli. Jeśli taka sytuacja ma miejsce obecnie jak wyglądałoby to w pierwszej połowie dwudziestego wieku, w latach 1920-tych, 40-tych i 50-tych odnosząc się do Presa Canario? Prawdopodobnie nie ma odpowiedzi na to pytanie. Aby to sprawdzić przeprowadziliśmy wywiady ze znaczną ilością starych hodowców z Gran Canari i Teneryfy. W sumie było ich dwudziestu-czterech, z czego dziesięciu miało ponad 70 lat a czternastu ponad 50 lat. Wielu z tych ludzi znało, Presa Canario z przeszłości i zostali oni spytani o egzemplarze żyjące przed rokiem 1970-tym, który był mniej więcej tym, od którego rasa została zauważona a ludzie skupili się bardziej na jej pochodzeniu. Zapytani o wygląd Presa Canario większość z pytanych opisała zwierzę średnich rozmiarów, o szerokim czole i masywnej głowie, dobrze zbalansowane i obdarzone temperamentem. Jednakże były różnice w opisie jego wysokości w kłębie, szczególnie pośród młodszych hodowców, którzy opisali wyższe zwierze. Nie było wątpliwości, że była bardzo mała jednolitość a hodowcy wymienili kilka znaczących różnic. Oczywistym jest, że ludzie, którzy hodowali i trzymali Presa Canario przez całe swoje życie preferowali stary typ psa, praktyczny i pracujący dobrze porównując do psów żyjących obecnie.

Wypowiedzi starszych hodowców były bardzo cenne gdyż udowodniły istnienie rasy w latach wcześniejszych i opisały najważniejsze elementy charakteryzujące te psy:

– masywna głowa

– dobrze rozwinięty tułów i partie przednie

– średnie rozmiary, nisko osadzony i szeroki

– zawsze zrównoważony, obdarzony temperamentem, bardzo podatny na szkolenie

Nie istniała żadna koncepcja rasy i nikt o to nie dbał. Najważniejsze było to czy pies posiadał cechy, które pozwalały mu wykonywać pracę, zazwyczaj była nią obrona i stróżowanie domu jak również stad bydła. Po konsultacjach z wykwalifikowanymi ludźmi doszliśmy do następujących konkluzji:

A)   Presa Canario mimo niedostatecznej jednolitości morfologicznej posiada jednak podobny profil somatyczny, jeśli wziąć pod uwagę pewne esencjonalne cechy (ważne szczegóły głowy, ciała, wysokość itp.) czyniąc z niego Moloso de Presa (molosa w typie presy).

B)    Zadania psa chwytającego są zawsze podobne i podobnie wykorzystywane w środowisku wiejskim.

C)    Formują one grupę etniczną o niepodważalnej tożsamości

W tym miejscu możemy powiedzieć z bardzo małym marginesem błędu, że presa canario zawsze istniał na Wyspach Kanaryjskich, ponieważ był tam potrzebny, i stanowił zawsze heterogeniczną, ale realną grupę etniczną. Nie możemy mówić o typowym Presa Canario, jako że takowy nie istniał w tamtych czasach, jako że koncepcja rasy była nieznana. Jednak zawsze perro de presa istniał na Kanarach.

Myślenie o rasie w nowoczesnym pojęciu zaczęło kiełkować w latach 70-tych i zostało zdefiniowane przez przedstawienie opisu rasy i od tego momentu nazywano ją Presa Canario. Pomijając wszystko, co zostało już powiedziane jesteśmy całkowicie przekonani, co do występowania perro de presa na Kanarach we wcześniejszych latach. Bardzo dobrze wiadomo ze występowanie grupy etnicznej jest najbardziej solidną bazą dla każdej rasy z nowoczesnego punktu widzenia. I dokładnie to stało się z tym psem. Tak solidna baza, ten punkt startowy jest tym, co dało perro de presa, psu z Wysp Kanaryjskich wspaniałą osobowość; podobnie jak genetyczne odosobnienie; ma on za soba lata i tradycję. Ta tradycja nominuje rasę do tytułu „ANTIGUO RAZA” (Antyczna Rasa) ze wszystkimi honorami jej przynależnymi.

Osiągnięcie tego wszystkiego jest priorytetem jednakże, aby to osiągnąć mamy przed sobą długą i ciężką pracę. Nie wystarczy tylko hodować, każdy sobie bez kontaktu z innymi hodowcami. Musimy pokazywać nasze psy, stawiać nasze mioty przed innymi i produkować championy, które pod wieloma względami będą znakiem postępu i dobrych hodowców, które wyznaczą drogę do sukcesu rasy. I musimy rozmawiać, tak rozmawiać a nie wyrokować i dojść poprzez dialog do tego, jaka jest najlepsza droga pracy, dzięki której mamy to osiągnąć.

Wg. Manuela Martina Bethencourta

(„El Presa Canario” El concepto de raza)

 

MENCEY
MENCEY