Czarna Presa?

 CZARNE UMASZCZENIE U PRESA CANARIO ?

Czarne umaszczenie Presa Canario nie stało się niczym innym jak skandalem wśród władz klubu. Kilka lat przed powstaniem tego stowarzyszenia, opublikowałem artykuł, w którym wysunąłem wniosek, że czarne umaszczenie, Presa Canario mogłoby pochodzić ze skrzyżowanie z czarnym Dogiem Niemieckim. Nie byłem wtedy jednak świadomy, że były psy Majorero o czarnym umaszczeniu. Prawda jest taka, że na początku lat 60–tych, praktycznie nikt nie zrobił badań dotyczących pochodzenia tych psów. Dziś wiemy o nich trochę więcej. Przykładowo Presy z minionych wieków nie mają nic wspólnego z tymi z lat 20-tych czy 50-tych, ponadto te z lat 50-tych mają mało albo nic wspólnego z dzisiejszymi Presami. Ponadto nigdy nie możemy powiązywać lub mylić rdzennych psów Kanaryjskich z tymi, które przywieźli konkwistadorzy i kolonizatorzy z półwyspu iberyjskiego.

 Rdzenne psy zniknęły z wysp bardzo dawno temu. Cattle dogs ( kiedyś bardzo pospolite na wszystkich wyspach, z których do dziś pozostał jedynie Majorero), Presa ( lub chwytacz), psy dowodne, mastiffy, psy partridge, beagle, psy myśliwskie, wszystkie przytoczone tu psy oraz te w historycznych zapiskach, były to psy w hiszpańskim pochodzeniem. Z tych pierwotnych ras ( „nasion”, jeśli wolicie), jedyną, która istnieje do dzisiaj jest Perro De Grando Majorero ( pies pasterski), który jest odmianą lub podgatunkiem pochodzącym od starych psów pasterskich ( znów hiszpańskie pochodzenie) i Pondeco Canario ( pies myśliwski). Teraz, wiedząc to wszystko i biorąc pod uwagę że tematem tego artykułu jest czarne umaszczenie Presa Canario, przyjrzyjmy się pierwszej wzmiance na temat czarnego umaszczenia psa kanaryjskiego.

Podbój Wysp Kanaryjskich został zakończony w 1497r. Poprzez rozległy okres, który spowodował podbój, rdzenna populacja z Wysp Kanaryjskich została zdziesiątkowana, ich społeczeństwo zostało całkowicie obalone. Ich ziemie zostały podzielone między Europejczykami a małą rdzenna mniejszością, która kolaborowała ze zdobywcami. Po odkryciu Ameryk, część konkwistadorów ruszyła do nowego świata, zabierając ze sobą także rdzennych mieszkańców wysp kanaryjskich do pomocy w nowych podbojach. „Na Hiszpańskiej wyspie Juan Canario i jego czarny pies byli sławni” ( cytat z Historia General de las Islas Canarias by Joseph de Viera y Clavijo). Bez wątpienia, jest bardzo prawdopodobne, że ten pies otrzymywał żołd, tak jak wiele innych, tak jak Becerrillo i Leoncillo używane przez armię Diego de Salazara. Czy pies Juana Canario to Presa Canario? Nie możemy tego powiedzieć na pewno, ale jest wysoce prawdopodobne, że psy które Hiszpanie zabierali na swoje wyprawy były Presami ( według całej dokumentacji którą mógłbym zebrać na ten temat, a jest jej całkiem sporo). I jak wiele innych, ten czarno umaszczony pies opuścił z Juan Canario Wyspy Kanaryjskie, aby udać się do Nowego Świata. Chciałbym tu wyjaśnić, że Presa Canario z wysp były hodowane na dużą skalę, aby brać udział w podboju Ameryk. Jest także prawdopodobne, że część z tych psów to psy pasterskie obdarzone zaciętością i odwagą.

 Jeśli pies Juan Canario był czarny, łatwo można wydedukować, że liczba czarnych Pres wyhodowanych na Wyspach Kanaryjskich była znacząca. Do dnia dzisiejszego występują na Wyspach Kanaryjskich czarne psy pasterskie. Nieszczęśliwie dla Perro de Ganado Majorero oficjalne uznanie rasy uwzględniło tylko umaszczenie bardina ( pręgowany). (Poważna pomyłka, która bez wątpienia musi zostać poprawiona).

 W chwili obecnej możemy znaleźć wiele informacji na temat czarnych Presa Canario, ale przytoczę tu tylko kilka sławnych okazów.

– El Negro, (czarny, jak wskazuję na to imię), który walczył z Muchcacho w Gran Canaria w 1928r.

– El Negrito, właściciel Salvador Hernández Rodriguez, Gran Canaria, lata 50-te.

– Nauce, właściciel Luis Barrera (Gran Canaria,lata 50-te)

– Asesino, właściciel Demetrio Trujillo Rodriguez (Gran Canaria, lata 50-te)

– Zachowana została doskonała fotografia Juan Falcón Lorenzo z jego czarną Presą w Bañaderos (Gran Canaria) w 1957

– Kolejna fotografia z Bocabarranco de Gáldar ( Gran Canaria) czarnej Presy o imieniu Moro, właściciel Panchito Saavedra lata 50-te

– Z lat 60-tych mamy nadzwyczajne zdjęcie przekazane nam kilka lat temu przez José Rivero z Las Mercedes (Tenerife), na którym są jego przyjaciele i jego imponująca czarna Presa.

– el Tinto to imię kolejnej czarnej Presy urodzonej w Vecindario (Gran Canaria) w latach 70-tych 1970’s należącej do Demetrio Trujillo Rodriguez, któremu osobiście zrobiłem kilka fotografii, a także Moreno miotowemu bratu Del Tinto należącego do Pepito alias „El Cojo”  Las Palmas (Gran Canaria), jest jeszcze kilka innych których nie będę wymieniał

 Po żarliwej walce w kwietniu 1989r. podczas pierwszej rejestracji rasy w Las Palmas (Gran Canaria), czarne Presa Canario zostały zaakceptowane przez Spanish Central Royal Canine Society i kilkanaście czarnych Pres otrzymało wstępne rodowody.

POCHODZENIE CZARNEGO UMASZCZENIA

Odnosząc się do pochodzenia czarnego psa (presy?) Juan Canario, pokuszę się o stwierdzenie że prawdopodobnie w tamtych czasach czarne umaszczenie było tak samo pospolite jak bardina (pręgowane) i płowe. I to tak samo u psów presa jak i u cattle dogs.

Czarne umaszczenie Pres żyjących w okresie od początku wieku do lat 60-tych, mogło zostać odziedziczone po kanaryjskich psach pasterskich, czarnych Hiszpańskich Mastiffów, Doga Niemieckiego etc. Około lat 20-tych, gdy nie istniały już żadne stare Presa Canario (o których morfologii nie wiemy praktycznie nic), mieszkańcy wysp zaczęli krzyżować różne typy psów, aby otrzymać osobniki które dobrze służyły by im w pechadas (słowo określające walki psów). Te osobniki, które były rezultatem różnych krzyżowań, nazwano tak jak dawne psy „Presas”, chociaż właściwie nie miały z nimi nic wspólnego.

I tak jak bronię ( bez najmniejszych wątpliwości) tezy, że Presa Canario z minionych wieków zupełnie zniknął, jestem także coraz bardziej przekonany, że w obecnych psach pasterskich Majorero nadal istnieje coś ze starego Presa Canario. Potwierdzają to fenotyp, podobieństwa morfologiczne i zachowanie.

Właściwie, nie jest to wcale niewytłumaczalne przypuszczenie, biorąc pod uwagę krzyżowanie się tych ras, które trwało przez cztery długie wieki gdy te dwie rasy koegzystowały ze sobą na Wyspach Kanaryjskich. Nie będziemy tu jednak rozpoczynać dyskusji o ewentualnym sporadycznym wpływie psów innego pochodzenia. Taki wpływ mógł zaistnieć między początkiem podboju a końcem 19 wieku. Ale wpływ ten byłby mały, więc jeżeli nawet istniał nie zaburzyłby cech charakterystycznych psów z wysp, które były wzmacniane przez sporadyczne importy z Półwyspu Iberyjskiego.

CZARNE UMASZCZENIE DZISIEJSZYCH PRES

Czarne umaszczenie współczesnych Presa Canario zostało odziedziczone po Perro de Grando Majorero, Dogu Niemieckim, Mastiffie Neapolitańskim i American Pit Bull Terrierze w mniejszym lub większym stopniu. Puryści którzy są przeciwni czarnemu umaszczeniu Presa Canario, twierdza że ten kolor jest wynikiem krzyżowań z czarnym Dogiem Niemieckim (opierając się na ich historii, myślę o swoim artykule w którym odnoszę się do tego pomysłu). Oczywiście niektóre Czarne Presy są potomkami Dogów Niemieckich, tak samo jak niektóre psy płowe, piaskowe i pręgowane są potomkami Bullmastiffów, Mastiffów, Mastiffów Neapolitańskich etc.

Teraz, gdy już wiemy że Presa Canario jest rezultatem krzyżowań wielu ras, spośród których niektóre były Presami a niektóre nie, w całkiem niedawnej przeszłości (ostatnie 25 lat) sądzę że upieranie się przy nie uznawaniu czarnego umaszczenia Presa Canario, ponieważ pochodzi ono od czarnego „Doga Niemieckiego”, jest bardzo nierozważne. Jeżeli przyjmiemy taką samą regułę dla innych kolorów, także musielibyśmy odrzucić kolor piaskowy, który jest wynikiem krzyżowań z Bullmastiffem i tak w kółko. Żaden kolor umaszczenia uznany w standardzie Presa Canario nie jest do obronienia na gruncie czystości rasowej.

Z tych powodów, powinniśmy skupić naszą uwagę na obronie standardu Presa Canario. I w żadnym wypadku nie powinniśmy pozwolić na modyfikację oficjalnego standardu Spanish Central Royal Canine Society, a w szczególności sekcji w której jest mowa o wszystkich dopuszczalnych maściach Presa Canario z CZARNYM włącznie.

TEKST ORYGINALNY:                                                            

Opublikowano w Canidapresa Nº 8 Marzec-Kwiecień, 1999.

Manuel Curtó Gracia
-Irema Curtó Kennel
s

www.iremacurto.com

Tłumaczenie: Ghostdog

MORO
MORO